Ręce, czyli mechanizm napędzający nogi biegacza.

Żeby, ocenić jak istotna jest praca rąk podczas biegu, wystarczy wykonać prosty test.
Pobiegnij krótki dystans, z rękoma splecionymi z tyłu lub z rękoma w kieszeniach. Bieg staje się wówczas wyjątkowo nienaturalny i niewygodny.

Wykorzystanie rąk w czasie bieganiu opiera się na przeciwskrętnych ruchach miednicy i obręczy barkowej. Aby zrównoważyć siłę skrętną miednicy, rotację w przeciwnym kierunku wykonuje obręcz barkowa. Podczas biegu nasza dolna część tułowia względem górnej wykonuje skręty w przeciwnych kierunkach. Dlatego, jeśli biegniemy z rękoma splecionymi z tyłu, ten mechanizm nie występuje.
Skręty tułowia podczas biegu zachodzą, na wysokości trzeciego kręgu lędźwiowego, jak zwrotnica, która zmienia kierunek z prawej na lewą stronę.

3039-0-00-00-00
1. Zwrotnica na poziomie L3.

 

Żeby rotacją mogła powstać, kręgosłup powinien być w neutralnej pozycji. Jednym z kluczowych elementów do przekazania napięcia z kończyn dolnych, przez odcinek lędźwiowy, na kończyny górne, jest pełen zakres wyprostu w biodrze. Dlaczego? Ponieważ jeśli nie ma wyprostu w biodrze, nadmiernie prostuje się odcinek lędźwiowy, co uniemożliwia rotację na poziomie trzeciego kręgu lędźwiowego.

2. Wyprost biodra oraz pokazany stabilny odcinek lędźwiowy.
2. Wyprost biodra oraz pokazany stabilny odcinek lędźwiowy.

 

 

 

Wyobraźmy sobie sprężynę rozpiętą między prawym barkiem a lewym udem.
Kiedy wyprostujemy prawą nogę i cofniemy lewy bark, sprężyna się napina. Taka sama sprężyna po przeciwnej stronie ulega skróceniu.
Mechanizm sprężynowy tego mięśniowego X pozwala na oszczędzanie energii dzięki właściwościom sprężystym tkanek miękkich.

Mo Farah, ideał pod względem techniki biegowej. Pokazane napięcie taśmy mięśniowej przy obszernym ruchy ramion i kończyny dolnej do tyłu
4. Mo Farah, ideał pod względem techniki biegowej. Pokazane napięcie taśmy mięśniowej przy obszernym ruchy ramion i kończyny dolnej do tyłu.

W praktyce, aby mechanizm ten funkcjonował prawidłowo, konieczna jest:

  • dobra ruchomość stawów biodrowych(wyprost),
  • praca łopatek i stawów ramiennych,
  • odpowiednia stabilizacja odcinka lędźwiowego,
  • technika biegu.

Połączenie tych elementów z prawidłowym ruchem rąk w płaszczyźnie strzałkowej podczas biegu, daje możliwość odpowiedniego rytmu i kierunku biegu, umożliwiając, unikanie straty energii na kompensacyjne ruchy tułowia na boki. Co jest bardzo nieekonomiczne i zaburza prawidłowy bieg.

Dlatego podstawą dobrego biegania jest technika i dbanie o zakresy ruchu oraz ćwiczenia wzmacniające stabilizację odcinka lędźwiowego. Tak nielubiane przez biegaczy rozciąganie i brzuszki są kluczem do lepszego, szybszego i zdrowszego biegania.

 

Michał Sówka, Paweł Szczygieł

fizjoterapeuci w Fizjobox,

Specjaliści od usprawniania Twojego ciała.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *